அர்ச்சுனன் தவம்

மல்லையின் மலைகளிலே 

மைந்தனாய் எண்ணப்படும் 

அர்ச்சுனன் தவம் 

இருபத்தேழு மீட்டர் நீளம்

பன்னிரண்டு மீட்டர் உயரம் 

கொண்டு 

காலைப்பொழுதில் 

செம்பரிதியின் செங்கரங்கள் 

தன்னைத் தழுவ 

நிமிர்ந்த நன்னடையும் 

நேர்கொண்ட பார்வையுமாய் 

பாரதி கண்ட புதுமை பெண்ணை 

பாருக்கு உணர்த்திடும் வண்ணம்

கம்பீரம் காட்டுகிறது

இந்த அர்ச்சுனன் தவம்.

மானிடர்க்கு உண்டாம் 

ஐம்புலன் 

இந்த மைந்தனுக்கோ 

நூற்று ஐம்பத்து மூன்று புலன்கள்.

மனிதனின் கற்பனையை மிஞ்சிய 

எத்தனையோ 

உருவங்களைத் தன்னுள்கொண்டு 

அனைவரையும் ஆழ்த்துகிறது 

வியப்பில்.

ஏட்டில் உள்ள 

மகாபாரதத்துக்கு 

போட்டியாய் 

உருவங்களை 

காட்சிப்படுத்தி செதுக்கி 

மலைக்கவைத்துள்ளனர்.

கானக சமுதாயத்தின் 

கவின்மிகு கோலம் 

யாவும்..

கற்சிலைகளாய்.

கொண்டவளின் அன்புக்காக 

ஒரு தாஜ்மஹால்.,

ஆண்டவனின் அன்புக்காக 

ஒரு பிரகதீஷ்வரர் ஆலயம்.,

இப்படி காரணம் கொண்டு  

உருவான கட்டிடங்களூக்கு 

மத்தியில்..

பாறையில்  

உளிகள் உருகொடுத்த 

இராஜ முத்திரைகள் இவை.

 

விதியை நொந்து 

விரக்தியின் விளிம்பில் 

விம்மி அழுவோர்க்கு 

வேறுபாடின்றி 

வினை தீர்க்கும் 

விஷ்ணுபெருமானின் 

குடியிருப்பு  கோவிலும்

மண்ணில் பிறந்த மனிதன் 

மனதை நிலைப்படுத்தி 

ஆண்டவனை அடையாள்ம் காண 

காடு மலைகளில் 

தன்னை மறந்து தவமிருக்க 

 

இதிகாசங்களில் 

இரண்டாவது மைந்தன் 

அர்ச்சுனன் அஸ்திரம் பெற

பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் 

தன் விலா எலும்பு தெரிய 

ஒற்றைக் காலில் நின்று 

தாமரை மொட்டு போல் 

தவம் செய்யும் காட்சியும் 

 

அவரோடு இணைந்த 

மகரிஷிகள் 

தங்கள் தாகங்களை 

த்யக்கமில்லாமல் 

தாரைவார்த்து 

தளர்ந்த மேனியின் 

எலும்புகள் எத்தனிக்க 

பெருக்கல் குறிகாட்டும் 

கால்களோடு  நின்று..

பங்கு கேட்க்கின்றனர் 

அஸ்திரத்தில்.

சித்தம் தெளிய 

சிந்தை பொலிய 

அவனியில் ஆண்டவன் 

பெருமையை பேச 

சிவனின் வலதிடதாய் 

பானுவும் மதியும் உதயம்.

தாண்டவ மூ்ர்த்தியின் 

சிரசு தாரகை 

கங்கை 

இந்த மலையின் நடுவில்  

பாய்ந்தோடியதாய் ஐதீகம்.

நெடும் பயணக் களைப்பில் 

இந்திரனின் ஐராவதம் 

கங்கையில் 

தாகம் தணிய 

தன் சேயுடன் நிற்கும் காட்சி 

தத்ரூபம்.

சுட்டுவிரல் 

மற்றும் நடுவிரலின் 

விரிந்த வடிவம் காட்டி நிற்கிறது  

இந்த மலையின் மையம்.

அதில் மகிழ்ந்தாடும் 

ஐந்து தலை நாகா 

மூன்று தலை நாகினி 

தமையனாய் 

நாகேந்திரன்.

பிறர்க்கென வாழ்தலில் 

உறுதி கொள்ளும் 

பகீரதன் 

முன்னோர் பிழைக்க 

பங்கற்கிறார் தவத்தில்.

பாண்டவர்க்கு 

பக்தியை 

பண்பை

பயிற்றுவித்த 

குரு துரோணரையும் 

நினைவுகூறுகிறது 

இந்த பாறை.

தேவலோக தேவரையும்..

பூலோக மானிடரையும் 

வடித்த பல்லவர்கள் 

ஆதிகால 

விலங்குகளையும் விட்டு வைக்க வில்லை 

மங்கையின் மகிழ்ச்சி 

துள்ளலுகு 

மாதிரி காட்டும் 

கவரிமான் 

தன்னழகு காலால் 

மூக்கு சொறியும் காட்சி 

இயற்கையிடம் 

இனாம் கேட்பது போல் உள்ளது.

பாரதத்தின் பெருமகன் 

பண்டித நேருவின் 

பாக்கியப்புதல்வி 

மல்லைக்கு வந்த 

பொழுதொன்றில் 

அவர் கண்களை கவ்விய 

பெருமை 

இந்த மானுக்கு உண்டு.

அம்மானின் உருவை 

பாரத் தேசத்தின் 

பத்து ரூபாய் தாளில் 

பதிப்பித்து 

பல்லவன் பெருமையை 

பாருக்கு சொன்னதும் 

அவரேதான்.

பெரியோரின் பெருமைக்கு 

மதிப்பளித்து 

பின்பற்றும் மனிதர்கள் மத்தியில் 

தன் இரையான 

எலியை கவர இயலாமல் 

அர்ச்சுனனைப்போல் 

முன்னங்கால் மேலுயர்த்தி 

மோன தவமியற்ற 

பூனை உருவை 

சிலையென நம்பி 

அருகில் சென்ற எலியை 

கண்ணிமைப்பொழுதில் 

கவ்வி கபளீகரம் 

செய்ததால் 

வயிறு புடைத்திருக்கும் காட்சி

அற்புதம்.

 

 

குரங்குகள் இரண்டு 

பேன் பார்கும் காட்சி 

குதூகலம்.

பல்லவன் 

கூடிவாழும் மாண்பின்பை 

உணர்த்தவே 

செதுக்கிவைத்தானோ 

மந்தி உருவத்தை..?

பொன்னான வாழ்வு 

பொருள் தேடலில் கழிவதால் 

இளைப்பாறல் 

இங்கு இல்லாமல் போனது.

களைப்பை போக்க 

கைக்கொண்ட முறைதான் 

பேன் பார்க்கும் சூட்சுமம்.

பெண் குரங்கு பார்த்தால் 

பொதுபோக்கு எனலாம் 

இங்கு ஆணு்ம் பார்ப்பதால் 

ஆணும் பெண்ணும் 

அன்பாய் வாழும் 

பண்பைக்காட்ட 

பல்லவன் வடித்த 

வாழ்க்கை சித்திரம்.

ஐந்தறிவானாலும் 

ஆறாத அன்போடு 

அவனியில் வாழும் 

ஆறறிவு மாந்தரெலாம்..

குரங்காய் இருந்து பின் 

மனிதரான 

நிஜம் நிலைக்க 

குட்டிக்கு பாலூட்டும் 

பாங்கான காட்சி.

பஞ்ச பாண்டவர் பள்ளி அறை

கிருஷ்ண மண்டபத்துடன் 

தொடர்புடைய 

மற்றொரு மண்டபம் 

பஞ்ச பாண்டவர் பள்ளியறை..

சிம்ம ராஜாக்களின் 

சின்னமாய் அமைந்த 

சிங்கமுகத் தூண்கள் 

இம்மண்டபத்தையும் வியாபித்துள்ளது.

முடல நர்சிம்ம வர்மன் 

வீரத்தில்வியந்து போன 

சாளுக்கிய மன்னன் 

இரண்டாம் புலிகேசி 

திறமையிட கொண்ட நம்பிக்கயை 

இமாத்தின் உச்சியில் 

போரிட்டும்,

தன் வெரத்த்தை விதவை ஆக்கி 

அவரிடம் தோற்றுப் போனார். 

இவர்களின் புரட்சியின் 

புரையோடலில் 

புலம்பியழுது 

தனை முழுமையாக் 

அலங்கரித்த்க்கொள்ளவில்லை 

இம்மண்டபம்.

மண்டப மத்தியில் 

மமதையில் நிற்கும் 

அறையின் தோற்றம் 

சைனக் கட்டிடப் பாணியை 

பதித்துள்ளது.

ஆனாலும் 

பாடசாலை செல்லா 

பாமர மக்களின்  

புதுமையான சிந்தனைக்கு -இவை 

புதுமண்ப்பெண்ணின் 

புன்னகையைப் போன்று 

பூத்துவிடத் துடிக்காத 

தாமரை மொட்டின்

சாயல் தோன்றும்.

கலைநயம் 

கண்களில் சுமந்த 

பல்லவர்கள் 

பாறையை உடைப்பதிலும் 

கையாண்டுள்ளனர்

புது யுக்திகளை.

கற்பனையும் கலைநயமும் 

காவியம் பாடுவதால் -இங்கு 

பஞ்சு மெத்தையும் 

பட்டு விரிப்பும் 

காணாமல் போனதோ -இந்த 

பாண்டவர் பள்ளியறையில்.

  

அழியாச் சின்னங்கள்

வானம் எட்டிப் பார்க்க

மேகம் குடைபிடிக்க 

அண்ணாந்து பார்த்தால் 

இயற்கை அன்னையின் 

இருப்பிடமாய் 

எழில் கொஞ்சும் மலைகள் 

மரம் செடி கொடிகளுடன் 

பல்லவர்களின் திறமைகளை மக்கள் 

காணாமல் அறிந்திருக்க-இங்கே 

அவர்களில் கற்பனைக்கு 

விருந்தாக அமைந்துள்ளவை 

மாமல்லபுரத்தின் சிற்பங்கள்.

ஆறாம் நூற்றாண்டில் 

ஆண்டு அழிந்தார்கள் 

பல்லவர்கள் 

என்றால்..அது பொய்..

அழிந்துபோன மனிதனால் 

அற்புதமாய் வடிக்கப்பட்ட 

அழியாச் சின்னங்கள்- இன்று 

நம்மிடையே கம்பீரமாய் 

நிமிர்ந்து நிற்கின்றது.

மல்லையின் மணலிலே 

கால் பதித்தவுடன் 

காந்தவிசைக்குக் கட்டுப்பட்டாற்போல் 

மக்களை இழுத்து செல்வது 

மலையின் மேற்கில் அமைந்துள்ள 

கிருஷ்ண மண்டபம்.

மலையை குடைந்து 

மனதை மயக்கிடும் வண்ணம் 

மாபெரும் மண்டபத்தை 

உருவாக்கின பல்லவர்கள் 

இந்த குடவரை கோவிலுக்கு 

கிருஷ்ண மண்டபம் எனப் 

பெயர் சூட்டி மகிழ்ந்தனர்..

நரசிம்ம வர்மன் 

இராஜசிம்மன் 

இருவரின் பெயர் பொருத்தம் 

கொண்டவை 

அம்மண்டப்த் தூண்கள்..

குகைகுள் குடிய்ருக்கும் 

சிங்கத்தின் உருவத்தை 

குடைந்தெடுத்த தூண்களில் 

சிற்பமாக செதுக்கி 

நம்மை திகைக்க வைத்துள்ளனர்..

தாய்மொழி மீது 

தணியா தாகம் கொண்ட 

பல்லவர்கள் 

அம்மண்டப்த்தில் 

பாலிமொழி எழுத்துக்களை 

பாங்காய் வடித்துள்ளனர்..

புவியில் பூத்து 

புதுவழியில் புரண்டு 

புது நெறிகளை புஷ்பித்த 

 பூர்வீக புகழின் புண்ணியமூர்த்தி 

புத்தபெருமானின் 

கலாச்சாரத்தையும் 

காட்டி நிற்கிறது 

கிருஷ்ணமண்டபம்..

பாசத்தை பாலாய் பொழியும் 

பசுவினை சிசுவாய் எண்ணி 

பசுவின் உருவத்தை 

கிருஷ்ண மண்டபச் சுவர் 

தத்தெடுத்துள்ளது.

பசுவிடம் பால் கறப்பது 

பகவான் கிருஷ்ணன் 

என்பதைக் காண்கிறோம் 

ஆனால்..

அவர் தலையில் இருக்கும் 

புத்த மகுடம்தான் 

புரியாத புதிராய் 

நம்மை பிரம்மிக்க வைக்கிறது..

தாயின் நிழலில் 

தவமிருக்கும் 

சேயின் உருவம் 

நிஜத்தை தோற்கடிக்கின்றது..

எகிப்தின் பெருமையை 

பிரமீடுகள் சொல்ல் 

அதன் சாயலும் 

பிரதிபலிக்கின்றது 

இம்மண்டப சுவரில்.

மனித முகத்தையும் 

சிங்க உடலையும் கொண்ட 

இவ்வுருவம் 

பல்லவ எகிப்திய 

உறவை பறை சாற்றுகின்றது.

அயல்நாட்டவர் அறிய 

 

"ஸ்விங்க்ஸ்" என்பர் 

இந்த அதிசய உருவத்தை.

"கலைத்திறன் மிக்கவன் 

காலத்தை வெல்வான்"

என்ற சொல்லை 

உண்மைய் ஆக்கியது 

மற்றுமொரு அதிசயம்

ஒரெ வடிவத்தில் 

இரண்டு உருவங்க்ள் 

யானையை பார்த்தால் 

பசு இல்லை 

பசுவை பார்த்தால் 

யானை இல்லை

 

அடுக்களை விட்டு விடுதலையாகி 

புமி நோகா வண்ணம்

புல்கட்டு சுமந்து 

புது்பொலிவோடு 

வருகிறாள் ஆயர்மகள்..

செயற்கைக் குடையொன்று 

இயற்கைக்கு ஈடுதராதென 

கோவர்த்தன மலையையே 

குடையாகப்பிடிக்கின்றான் 

குழலூதும் கண்ணன்

மரங்களின் சிரங்களை 

சர்மாரியாக வெட்டி வீழ்த்திய 

வேகத்துடன் 

கட்டிய விறகும் 

வெட்டிய கோடாரியுமாய் 

வீதியிலே வருகிறான் 

ஆய்ர்குல மகன் 

தனக்கு மிஞ்சியே 

தானம் என்பது 

தற்கால  தர்மம் 

கறந்த பாலினில் கலப்பின்றி

உறைந்த தயிரை 

ஊருக்கு வழங்கிட 

உற்சாக நடையுடன் 

ஊர்லம் வருகிறாள் 

ஆய்ர்குடிப் பெண்.   

காலையில் சென்றவர்கள் 

கடமைகளை முடித்துவிட்டு 

கன்னியரின் கயல் கண்கள் 

கானம் பாடியதோ என்னவோ 

காற்றுவாக்கில் 

அந்தி வந்ததும் 

காத்திருந்தவர்கள் 

துணைவியரை எண்ணி 

துள்ளியோடி வருகிறார்கள் 

புதுமண த்ம்பதியருக்கே உரிய 

புது தெம்போடு 

புது மலர் சூடி 

களிறோடு வரும் பிடியினைப் போல் 

களிப்போடு வருறார்கள் 

அன்னமென அவள் நடக்க 

அவன் அவள் கை பிடித்து 

வயதை வயோதிகத்துக்கு  

தந்துவிட்டு 

இளமை கூட்டத்தில் 

இவர்களும் ஓர் நடைப்பயணி...

வானம் பொய்த்து விட்டால் 

வறுமைக்கு கொண்டாட்டம் 

பின்னால் திண்டாட்டம் 

வேண்டாமென 

வருணனை வேண்டி 

வரவிற்காய் காத்திருக்கின்றனர்.

ஆயர்களின் வாழ்க்கையை 

அணு அணுவாய் அனுபவித்து 

நேரில் கண்டவர்போல் 

நினைவுச்சின்னம் அமைத்திருக்கும் 

பல்லவனின் 

கலைத்திறனை 

என்னவென சொல்ல..?